دکتر علیاصغر صالحی – خبره بازارهای مالی بازار سرمایه ایران در سالهای اخیر تحت تأثیر مجموعهای از ریسکهای اقتصادی و سیاسی، با افت محسوسی در نسبتهای ارزندگی مواجه شده است. با این حال، بررسی متغیرهای بنیادی نشان میدهد که بازار سهام ایران اکنون در یکی از کمارزشترین سطوح تاریخی خود قرار گرفته است. پیش از آغاز تنشهای اخیر و وقوع جنگ، ارزش بازار بورس و فرابورس ایران به محدودهای نزدیک به ۷۰ میلیارد دلار رسیده بود؛ رقمی که با توجه به ظرفیتهای اقتصادی کشور و ارزش دارایی شرکتهای بورسی، همچنان فاصله معناداری با ارزشهای بالقوه دارد.
دکتر علیاصغر صالحی – خبره بازارهای مالی
بازار سرمایه ایران در سالهای اخیر تحت تأثیر مجموعهای از ریسکهای اقتصادی و سیاسی، با افت محسوسی در نسبتهای ارزندگی مواجه شده است. با این حال، بررسی متغیرهای بنیادی نشان میدهد که بازار سهام ایران اکنون در یکی از کمارزشترین سطوح تاریخی خود قرار گرفته است. پیش از آغاز تنشهای اخیر و وقوع جنگ، ارزش بازار بورس و فرابورس ایران به محدودهای نزدیک به ۷۰ میلیارد دلار رسیده بود؛ رقمی که با توجه به ظرفیتهای اقتصادی کشور و ارزش دارایی شرکتهای بورسی، همچنان فاصله معناداری با ارزشهای بالقوه دارد.
در شرایط کنونی، بازار سرمایه ایران بیش از هر زمان دیگری به تحولات سیاسی و اقتصادی آینده حساس است. یکی از مهمترین متغیرهایی که میتواند مسیر بازار را تغییر دهد، روند گفتوگوهای دیپلماتیک میان ایران و ایالات متحده و همچنین مذاکرات در اسلامآباد است. اگرچه مذاکرات شب گذشته در اسلامآباد خروجی ملموس و مشخصی نداشت، اما در صورتی که این مذاکرات ادامه یابد و فضای دیپلماسی بر سناریوی تشدید درگیریهای نظامی غلبه کند، میتوان انتظار داشت که بخشی از ریسکهای سیستماتیک کاهش یافته و بخشی از شکاف ارزشی موجود در بازار سهام ترمیم شود.
ظرفیت ترمیم نسبتهای ارزندگی
در حال حاضر نسبت قیمت به سود (P/E) در بازار سهام ایران در محدودهای بسیار پایین و حوالی کانال ۳ قرار دارد. چنین سطحی در بسیاری از بازارهای جهانی معمولاً نشاندهنده ریسکهای سنگین سیستماتیک یا عدم قطعیتهای جدی در اقتصاد کلان است. در صورت کاهش بخشی از این ریسکها، بازار سهام ایران ظرفیت دارد که نسبت P/E خود را حداقل تا محدوده ۵ واحد ترمیم کند.
افزایش این نسبت لزوماً معادل شکلگیری موجهای هیجانی نیست، بلکه میتواند نشاندهنده بازگشت تدریجی اعتماد سرمایهگذاران و کاهش ریسکهای کلان باشد. حتی بدون رشد قابل توجه سودآوری شرکتها نیز بخشی از ارزش از دسترفته بازار میتواند مورد بازبینی قرار گیرد.
ضرورت شفافیت پیش از بازگشایی نمادها
در کنار این چشمانداز، موضوع مهم دیگری نیز وجود دارد. برخی شرکتهای بورسی در جریان تحولات اخیر و آسیبهای ناشی از جنگ بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم تحت تأثیر قرار گرفتهاند. طبیعی است که میزان این اثرگذاری در صنایع مختلف متفاوت باشد و در برخی موارد حتی بر تولید، صادرات یا داراییهای شرکتها اثر گذاشته باشد.
به همین دلیل ضروری است ناشرانی که از این تحولات آسیب دیده یا اثر پذیرفتهاند، پس از رفع ملاحظات مربوط به افشای اطلاعات، گزارشهای شفاف و دقیق خود را در سامانه کدال منتشر کنند. شفافیت اطلاعاتی، پیشنیاز اصلی بازگشت اعتماد به بازار است.
همچنین انتظار میرود سازمان بورس بازگشایی نمادها را پس از تکمیل فرآیند افشا و روشن شدن وضعیت شرکتها انجام دهد. بازگشایی شتابزده نمادها بدون انتشار اطلاعات کافی، میتواند به رفتارهای هیجانی و ناپایدار در بازار منجر شود، در حالی که رویکردی مبتنی بر شفافیت و اطلاعرسانی دقیق، زمینهساز بازگشت منطقی و پایدار معاملات خواهد بود.
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.