در عملیاتی گسترده و غافلگیرانه، نیروهای ویژه آمریکا بامداد جمعه ۲ ژانویه ۲۰۲۶ وارد کاراکاس شدند و نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا را در محل اقامتش بازداشت کردند؛ عملیاتی که به گفته مقامات آمریکایی، نقطه پایانی بر بیش از یک دهه حاکمیت مادورو بر این کشور نفتخیز آمریکای لاتین بود.
بورس24 : در عملیاتی گسترده و غافلگیرانه، نیروهای ویژه آمریکا بامداد جمعه ۲ ژانویه ۲۰۲۶ وارد کاراکاس شدند و نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا را در محل اقامتش بازداشت کردند؛ عملیاتی که به گفته مقامات آمریکایی، نقطه پایانی بر بیش از یک دهه حاکمیت مادورو بر این کشور نفتخیز آمریکای لاتین بود.
این عملیات که با هماهنگی اطلاعاتی دقیق انجام شد، پس از چند روز تأخیر به دلیل نامساعد بودن شرایط جوی، سرانجام در تاریکی شب و همزمان با قطع برق در بخشهایی از پایتخت به اجرا درآمد.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، که به گفته خود شخصاً بر روند عملیات نظارت داشته، اعلام کرد: مادورو در ساختمانی با «دربهای فولادی» و «اتاق امن با دیوارههای ضخیم» پناه گرفته بود، اما به دلیل غافلگیری نتوانست مانع ورود نیروهای آمریکایی شود. به گفته ترامپ، این عملیات بدون تلفات انجام شد و تنها چند نفر از نیروهای آمریکایی بهصورت سطحی مجروح شدند و همه بالگردها سالم بازگشتند.
علت عملیات؛ جنگ علیه مواد مخدر
ترامپ بازداشت مادورو را بخشی از «جنگ آمریکا علیه مواد مخدر» توصیف کرد؛ جنگی که به گفته او سالانه جان حدود ۳۰۰ هزار نفر را میگیرد. رئیسجمهور آمریکا همچنین تأکید کرد که یک هفته پیش از عملیات، شخصاً با مادورو تماس گرفته و از او خواسته بود تسلیم شود، اما این درخواست رد شد.
انتقال مادورو به نیویورک
به گزارش شبکه CNN، نیکلاس مادورو پس از بازداشت، با ناو USS Iwo Jima به سمت ایالات متحده منتقل شده و قرار است در دادگاه فدرال منهتن به اتهامهایی از جمله قاچاق مواد مخدر و تسلیحات محاکمه شود؛ پروندهای که از آن بهعنوان یکی از مهمترین محاکمات سیاسی–بینالمللی سالهای اخیر یاد میشود.
چرا ونزوئلا مهم است؟
ونزوئلا با دارا بودن بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت خام جهان، همواره نقشی کلیدی در معادلات انرژی و ژئوپلیتیک جهانی داشته است. از سال ۱۹۹۹، اداره این کشور در اختیار جریان چپگرای «انقلاب بولیواری» قرار داشت.
هوگو چاوز (۱۹۹۹–۲۰۱۳) با شعارهای ضدآمریکایی و سیاستهای موسوم به «سوسیالیسم قرن بیستویکم»، صنایع کلیدی بهویژه نفت را ملی کرد و با اتکا به درآمدهای نفتی، برنامههای اجتماعی گستردهای به اجرا گذاشت.
پس از مرگ چاوز، نیکلاس مادورو (۲۰۱۳–۲۰۲۶) قدرت را در دست گرفت؛ دورهای که با فروپاشی اقتصادی، تورم افسارگسیخته، کمبود گسترده کالاهای اساسی و مهاجرت میلیونی شهروندان ونزوئلایی همراه بود. دولت مادورو بارها به سرکوب مخالفان، تقلب انتخاباتی و همکاری با شبکههای قاچاق متهم شده بود.
اپوزیسیون و آینده قدرت
در سالهای بحران، خوان گوایدو رهبر پارلمان ونزوئلا خود را رئیسجمهور موقت خواند و از سوی دهها کشور به رسمیت شناخته شد، اما نتوانست کنترل واقعی قدرت را به دست بگیرد.
اکنون و پس از بازداشت مادورو، توجهها بیش از هر زمان معطوف به ماریا کورینا ماچادو، رهبر برجسته اپوزیسیون و چهره شاخص جریان ضدچاوزی شده است. ماچادو از منتقدان جدی کنترل دولتی بر اقتصاد و صنعت نفت است و از آزادسازی بازار، جذب سرمایه خارجی و عادیسازی روابط با غرب دفاع میکند.
تحلیلگران معتقدند ماچادو ، این برنده جایزه صلح نوبل میتواند یکی از گزینههای اصلی برای نقشآفرینی در دولت انتقالی یا ساختار سیاسی جدید ونزوئلا باشد؛ هرچند مسیر پیشرو با چالشهای داخلی و خارجی جدی همراه خواهد بود.
نفت؛ محور تصمیمهای آینده
ترامپ در اظهاراتی جداگانه بر «مشارکت جدی آمریکا در بخش نفت ونزوئلا» تأکید کرده است؛ موضوعی که نشان میدهد آینده سیاسی این کشور بهشدت با مدیریت منابع انرژی آن گره خورده است. کارشناسان معتقدند هر دولت آیندهای در ونزوئلا، ناچار خواهد بود اصلاحات عمیق اقتصادی، بازسازی صنعت نفت و بازتعریف مناسبات با آمریکا و غرب را در اولویت قرار دهد.
واکنشهای بینالمللی
تا این لحظه واکنش رسمی دولت ونزوئلا و نیز متحدان مادورو از جمله روسیه و چین منتشر نشده است. با این حال، ناظران هشدار میدهند عملیات آمریکا میتواند موازنه قدرت در آمریکای لاتین را تحت تأثیر قرار داده و سطح تنشهای منطقهای را افزایش دهد.هر چند وزیر دفاع مادورو از مقاومت سخن گفته است.
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.