اینترنت جهان چقدر به تنگه هرمز وابسته است؟ روایت کابل‌هایی که زیر دریا جریان دارند

بورس24 : کابل‌های زیردریایی فیبر نوری، زیرساخت اصلی انتقال داده در جهان هستند و بیش از ۹۵ درصد ترافیک بین‌المللی ارتباطات از طریق این شبکه پنهان منتقل می‌شود. در همین حال، تمرکز بخشی از این زیرساخت‌ها در مسیرهای راهبردی مانند دریای سرخ، کانال سوئز و تنگه هرمز، اهمیت امنیت این گذرگاه‌ها را برای اقتصاد دیجیتال و ارتباطات جهانی افزایش داده است.

کابل‌های زیردریایی؛ ستون فقرات اینترنت جهان

شبکه جهانی کابل‌های زیردریایی حدود ۶۰۰ کابل با مجموع طول بیش از ۱.۴۸ میلیون کیلومتر را در بر می‌گیرد که قاره‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند. این کابل‌ها زیرساخت اصلی انتقال داده‌های بین‌المللی، ارتباطات مالی، خدمات ابری، هوش مصنوعی و ارتباطات دولتی و نظامی به شمار می‌روند.

در مقابل، سهم ماهواره‌ها از انتقال داده‌های بین‌المللی بسیار محدودتر است؛ زیرا کابل‌های فیبر نوری امکان جابه‌جایی حجم عظیمی از اطلاعات را با سرعت بالا و هزینه کمتر فراهم می‌کنند.

در هسته این کابل‌ها، رشته‌هایی از شیشه فوق‌العاده خالص قرار دارد که داده‌ها را به شکل پالس‌های نوری منتقل می‌کنند. برای جبران افت سیگنال در مسیرهای طولانی نیز از تکرارکننده‌های زیرآبی استفاده می‌شود که بنا بر گزارش، در فاصله‌های ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتری نصب می‌شوند.

دریای سرخ و تنگه هرمز؛ گذرگاه‌های راهبردی داده

بر اساس این گزارش، حدود ۱۷ تا ۳۰ درصد از ترافیک اینترنت میان آسیا و اروپا از مسیر دریای سرخ و کانال سوئز عبور می‌کند؛ مسیری که بیش از ۱۵ کابل زیردریایی از آن می‌گذرند.

تنگه هرمز نیز از دیگر گذرگاه‌های مهم این شبکه معرفی شده است. طبق ارقام مطرح‌شده در گزارش، حدود هفت کابل اصلی اینترنت از این تنگه عبور می‌کنند و نزدیک به ۳۰ درصد از ترافیک داده میان اروپا، آسیا و خاورمیانه را منتقل می‌کنند. بخش عمده این کابل‌ها در سمت عمان متمرکز است.

تمرکز زیرساخت‌های ارتباطی در این مسیرها، امنیت کابل‌های زیردریایی را به موضوعی فراتر از حوزه فناوری تبدیل کرده و آن را به یکی از مؤلفه‌های مهم امنیت اقتصادی و ژئوپلیتیکی منطقه پیوند زده است.

آسیب‌پذیری کابل‌ها؛ از لنگر کشتی‌ها تا تنش‌های سیاسی

خرابی کابل‌های زیردریایی می‌تواند دلایل طبیعی یا انسانی داشته باشد. برآورد ارائه‌شده در گزارش نشان می‌دهد که سالانه حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ مورد خرابی یا قطعی در این شبکه رخ می‌دهد.

لنگر کشتی‌ها و تورهای ماهیگیری از مهم‌ترین عوامل آسیب به کابل‌ها هستند و طبق این گزارش، حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد خرابی‌ها به این عوامل مربوط می‌شود. رانش زمین در زیر آب، زلزله و فرسایش ناشی از جریان‌های دریایی نیز سهمی در این اختلال‌ها دارند.

در کنار این عوامل، نگرانی‌ها درباره خرابکاری عمدی، جاسوسی و هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های ارتباطی در جریان تنش‌های ژئوپلیتیکی افزایش یافته است. گزارش همچنین به تهدیدهای اخیر منتسب به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران اشاره می‌کند که در آن، کابل‌های عبوری از تنگه هرمز در چارچوب اهداف احتمالی در تقابل با آمریکا مطرح شده‌اند.

با توجه به نقش حیاتی کابل‌های زیردریایی در انتقال داده‌های جهانی، هرگونه اختلال در مسیرهای راهبردی این شبکه می‌تواند اهمیت امنیت زیرساخت‌های ارتباطی را بیش از پیش برجسته کند.