شرکت کشت و صنعت شیفته آرای شرق با نزدیک به ۵۰ سال سابقه و سبدی متنوع شامل بیش از ۹۰ محصول غذایی (کنسرو، رب، کمپوت، مربا، سس، ادویه و…) در آستانه ورود به بورس تهران قرار دارد؛ شرکتی از جنس جریان نقدی پایدار، رشد سودآوری مستمر و ریسک عملیاتی پایین.
بورس24 : شرکت «کشت و صنعت شیفته آرای شرق» برندی نام آشنا در صنعت غذایی کشور است که با سرمایه اسمی 120 میلیارد تومانی قرار است به زودی مهمان بورس تهران شود.
«شیفته» با نزدیک به نیم قرن تجربه فعالیت در بازار ایران، یکی از بازیگران کلیدی صنعت غذایی بوده و سبد درآمدی بیزینس از 90 محصول مختلف نظیر رب، کنسرو، کمپوت، مربا، کشک، عسل، ترشیجات، سس، ادویه و شوریجات و انواع کنسروها نظیر کنسور قرمه سبزی، خورشت قیمه و ... تشکیل شده است. برندهای زیرمجموعه «شیفته» عبارتند از:
- برندهای داخلی: شهدین، سوییتی که تقریبا 98% از فروش بیزینس را تشکیل داده اند،
- برندهای صادراتی: ذائقه، صادق، صدگل در بازار های هدف کشور هایی نظیر عراق، افغانستان، پاکستان، روسیه و استرالیا و ...
در انتهای دوره 1403، حاشیه سود محصولات اصلی شرکت به شرح زیر گزارش شده است:
Bourse24.ir | |
حاشیه سود محصولات سبد درآمدی - شیفته | |
محصولات | حاشیه سود |
کنسروجات | 24% |
رب | 12% |
کمپوت جات | 19% |
مواد اولیه | 33% |
سایر محصولات | 31% |
تکمیل زنجیره تولید و فروش
یکی از پوینت های قابل توجه پیرامون تحلیل استراتژیک «شیفته»، تاسیس شرکت پخش سراسری بوده که خب! با اینکار، با حذف واسطه خارجی، نه تنها زنجیره عملیات شرکت تکمیل شده و سرفصل هزینه های توزیع محصولات کاهش یافته، بلکه اهرم کنترل قیمت محصولات نیز در شرکت حفظ شده است و با این اهرم، شرکت می تواند قیمت محصولات را متناسب با رقبا، طوری تنظیم کند که بیشترین سهم بازار را برای برند محصولات خود رقم بزند. مشتریان عمده محصولات شرکت عبارتند از: فروشگاه افق کوروش، قاسم ایران، پخش البرز، دیجی کالا، باسلام و اسنپ پرو و ... می باشند.
در ضمن، علاوه بر کنترل توزیع محصولات، با هدف کنترل بهای تمام شده محصولات و افزایش حاشیه سود، هلدینگ «شیفته» اقدام به احداث کارخانه قوطی سازی، کارتن سازی و پلاستیک شرینگی نیز کرده است (ایجاد جریان درآمدی مستمر). 40% از ظرفیت این واحدها، مصرف داخلی هلدینگ بوده و مابقی به بازار های هدف عرضه شده و نوعی جریان درآمدی برای شرکت ساخته است که خب! مبین ثبات جریانات مختلف درآمدی در «شیفته» است.
اشاره شده که در فصول پیک تولیدی یعنی نیمه اول سال، برای محصول قوطی فلزی و درب آن تقاضای بالایی در بازار ایجاد می شود و خب در چنین شرایطی، مسلما رشد قیمت را نیز خواهیم داشت.
طرح توسعه تولید قوطی
در نظر داشته باشید که یک طرح توسعه تولید قوطی و درب قوطی نیز در دل شرکت در جریان بوده که با کاهش هزینه های انبارداری و حمل و نقل، مسیر رشد حاشیه سود شرکت را هموار خواهد کرد. فعلا زمین پروژه انتخاب شده و به زودی فرآیند احداث و تکمیل این کارخانه آغاز خواهد شد. تاریخ بهره برداری، یک سال پس از شروع پروژه برآورد شده است (نرخ بازده داخلی نیز 34% و دوره بازگشت سرمایه 3 سال برآورد شده است).
جهت یادآوری
قبل از اینکه به سراغ ادامه تحلیل برویم به یاد داشته باشید که صرف نظر از چرخه های اقتصادی، شرکت های فعال در صنعت غذایی همواره یکی از مطمئن ترین جریانات درآمدی و سودسازی را خواهند داشت و دلیل آن نیز واضح است؛ تقاضای همیشگی برای محصولات. در واقع، این صنعت در گروه صنایع استراتژیک ضروری طبقه بندی می شود و یکی از کم ریسک ترین گزینه ها برای متنوع سازی پرتفوی سرمایه گذاران است.
وضعیت مطلوب پارامتر های بنیادی
پارامتر های اصلی تحلیل بنیادی و البته ارزشگذاری در «شیفته» روند صعودی قابل ملاحظه ای را در چند سال اخیر ثبت کرده اند. در انتهای 1403، حاشیه سود عملیاتی «شیفته» 12% گزارش شده که خب، مبین جایگاه دوم «شیفته» در صنعت از منظر این پارامتر فاندامنتال است. به دیتای زیر دقت فرمایید:
- ظرف مدت 4 سال، از 1399 تا 1403، رقم درآمدهای عملیاتی از 84 میلیارد تومان به بیش از 1.19 هزار میلیارد تومان رسیده و عملا 14 برابر شده است. از منظر درآمدها، «شیفته» در قیاس با رقبا، جز سه شرکت برتر است.
- سود خالص بیزینس در این مدت، از 8 میلیارد تومان به بیش از 140 میلیارد تومان رسیده و عملا 17.5 برابر شده است!
- سود عملیاتی که استارت کار ارزشگذاری بیزینس در روش جریانات نقدی آزاد (FCFF) است، در این مدت 4 ساله از 10 به 221 میلیارد تومان جامپ داشته و عملا 2110% پرش داشته است! «شیفته» از منظر سود عملیاتی، در رتبه دوم صنعت خود جای گرفته است.
- کمترین دوره وصول مطالبات در صنعت متعلق به «شیفته است؛ 25 روز! که خب! مزیت رقابتی (Competitive Advantage) خاصی به شرکت بخشیده و خیال سهامداران را از بابت ریسک های مالی و نقدینگی راحت کرده است. دو پارامتر سرمایه درگردش (Working capital) و خالص وجوه نقد عملیاتی (NET CFO) نیز در انتهای 1403 در وضعیت مساعدی گزارش شده اند.
پی بر ای فوروارد کانال 3
و اما دیتای آینده نگر شرکت، از سود 405 میلیاردی در دوره 1405 خبر می دهد. سود خالص دوره 1404 نیز 260 میلیارد تومان برآورد شده که نسبت به دوره 1403 از رشد 86% حکایت دارد. با فرض همین سرمایه اسمی 120 میلیاردی، سود هر سهم دوره آتی یعنی سال 1405 برابر با 337 تومان محاسبه شده است (Forward EPS). ارزش ذاتی هر سهم «شیفته» 1230 تومان محاسبه شده که خب! سرمایه گذارانی که در عرضه اولیه شرکت کنند، سهم را با پی بر ای فوروارد کانال 3 میخرند! که خب، با نرخ بهره 40% اقتصاد، جز گزینه های ارزنده بازار سرمایه محسوب می شود.
شناوری کم
بنابر دیتای سهامداران اصلی شرکت، تقریبا 98.5% از سهام «شیفته» در اختیار دو شخص حقیقی بوده و از این بابت، می توان گفت که سهام «شیفته» در گروه سهام های خشک بازار سرمایه طبقه بندی می شود؛ شناوری کم که خب، پتانسیل جامپ های شدید قیمتی را به همراه دارد. در سه سال گذشته، درصد تقسیم سود گروه «شیفته» بالای 50% بوده و برای دوره 1403 نیز تقسیم 60% از سود به تصویب مجمع رسیده است.
تولید بالاتر از ظرفیت عملی
بررسی فرآیند تولید شرکت نیز گویای آن است که سهم مواد مصرفی در بهای تولیدات (COGS) بالغ بر 97% بوده و توجه فرمایید که تقریبا دو سوم سرفصل بهای مواد اولیه مصرفی را به ترتیب لوبیا چیتی، قوطی نیم کیلویی و گوجه فرنگی تشکیل داده است. مواد اولیه مصرفی از دو محل تامین می شود؛ کشاورزان و شرکت های تولید کننده این مواد اولیه. شایان ذکر است که در تحلیل خرید مواد اولیه تولیدی نظیر گوجه فرنگی و نخود سبز و ... باید نوسانات قیمتی مربوط به زمان کشت را نیز مدنظر قرار داد.
نکته قابل ملاحظه در بررسی حجم تولیدات محصولات آن است که با وجود آنکه ظرفیت معمول تولید کنسروجات در «شیفته» برابر با 7.500 تن گزارش شده، در دوره 1403 با ثبت رشد 64% نسبت دوره قبل، تقریبا 12.000 تن از این محصولات تولید شده است!! 4.500 تن بالاتر از ظرفیت معمول.
همچنین ظرفیت معمول سالانه تولید کمپوت جات 750 تن گزارش شده که در دوره 1403 با ثبت رشد 167% نسبت به دوره قبل، در کارنامه عملیاتی حجم تولید سالانه در سطح 1310 تن ثبت شده است (175% ظرفیت عملی)!
سهامداری بلندمدت
بنابر اطلاعات مذکور، «شیفته» یک عرضه اولیه عادی نیست! یکی از پلیرهای استراتژیک صنعت بوده که ریسک بنیادی خاصی پیرامون شرکت دیده نمی شود و می تواند انتخاب مناسبی برای سهامداری بلندمدت باشد؛ به خصوص آنکه مهمترین ریسک این روزهای کشور یعنی ریسک جنگ در این شرکت، اثر عملیاتی و سودآوری به شدت کمی دارد.















نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.