بازار دوشنبه تا حدودی از زیر فشار عرضه خارج شد و در عین احتیاط یک گام مثبت افزایشی برداشت؛ گام مثبتی نه از سر خوشبینی افراطی، بلکه از دل تخلیه هیجان و رسیدن قیمتها به سطوحی شکل گرفت که فروش در آن چندان منطقی نبود. اگرچه هنوز سایه تهدیدهای سیاسی بر سر بازار سنگینی میکند، اما واقعیت این است که بسیاری از فروشندگان بالقوه و آنهایی که قصد خروج داشتند، بازار را ترک کردهاند. همین کاهش عرضه هیجانی باعث شد کفه عرضه سبکتر شود و زمینه شکلگیری یک کف نسبی در معاملات فراهم آید.
پیشبینی بازار ...
بورس24 : بورس تهران معاملات سومین روز هفته را با افزایش نسبی تقاضا آغاز کرد و برای این رویکرد هم 3 دلیل مهم و واضح داشت. اول اینکه روز یکشنبه را با جمعآوری صفوف فروش و نزدیک شدن به نقطه تعادل به پایان رسانده بود. دوم اینکه جریان خبرهای سیاسی از ادبیات جنگ به سمت دور سوم مذاکرات و توافق احتمالی چرخید و سوم اینکه ارزندگی قیمتها و قرار گرفتن شاخص روی منطقه حمایتی را میدید. با این حال تردید و احتیاط در رفتار معاملهگران کاملا مشهود بود. پس از جهش دقایق ابتدایی، نبود خریدار قدرتمندی که بتواند جریان تقاضا را تثبیت کند، بازار را به فضای نوسانی کشاند؛ فضایی که تقریباً تا پایان ساعت معاملات ادامه یافت؛ هر چند که در یکساعت پایانی طرف تقاضا قدری قویتر شد. در همین راستا ارزش معاملات کاهشی بود و به کمتر از 8 همت رسید. شاخص کل در حالی رشد 1.7 درصدی را ثبت کرد که در دقایق نخست تا حوالی ۲ درصد هم پیش رفته بود. توقف خروج پول و مثبت شدن تراز نقدینگی (700 میلیارد تومان)، از دیگر رویدادهای امیدوارکننده بازار دوشنبه بود ...
بازار دوشنبه تا حدودی از زیر فشار عرضه خارج شد و در عین احتیاط یک گام مثبت افزایشی برداشت؛ گام مثبتی نه از سر خوشبینی افراطی، بلکه از دل تخلیه هیجان و رسیدن قیمتها به سطوحی شکل گرفت که فروش در آن چندان منطقی نبود. اگرچه هنوز سایه تهدیدهای سیاسی بر سر بازار سنگینی میکند، اما واقعیت این است که بسیاری از فروشندگان بالقوه و آنهایی که قصد خروج داشتند، بازار را ترک کردهاند. همین کاهش عرضه هیجانی باعث شد کفه عرضه سبکتر شود و زمینه شکلگیری یک کف نسبی در معاملات فراهم آید.
اگر بهچند سال اخیر نگاه کنیم، بازار سهام یکی از متراکمترین و سختترین دورههای ریسک را تجربه میکند؛ از تحریمها و محدودیتهای اقتصادی گرفته تا نااطمینانیهای سیاستگذاری و تنشهای منطقهای. با این حال، کمتر مقطعی را به یاد داریم که بازار از منظر ارزندگی در چنین سطوحی قرار گرفته باشد. ذکر این نکته ضروری است که بازار سهام با ارزش 12 هزار همت، تا 3 - 4 دیگر حدود یکهزار همت تقسیم سود دارد و سود سال بعد شرکتها حوالی 3 هزار همت برآورد میشود. بنابراین به جرات میتوان گفت بازار سهام اکنون یکی از پایینترینP/E-forward ها در طول تاریخ فعالیت خود را تجربه میکند و بیراه نیست که میگوئیم بیش از 250 نماد با P/E آیندهنگر کمتر از 3 واحدی معامله میشوند !
به بیان سادهتر، از منظر تحلیلی تردیدی درباره ارزندگی بازار وجود ندارد. صورتهای مالی، سودهای تقسیمی، جریانهای نقدی و نسبتهای ارزشگذاری همگی از جذابیت سطوح قیمتی فعلی خبر میدهند. اما مساله اینجاست که در حال حاضر «ریسک سیاسی» به متغیر غالب تبدیل شده و سایر مؤلفهها را به حاشیه رانده است. بازار در حال وزندهی حداکثری به سناریوی بدبینانه است و طبیعتاً تا زمانی که این ابهام برطرف نشود، تمایل به احتیاط بالا باقی خواهد ماند.
مهمترین متغیر پیشروی بازار در اسفند، تعیین تکلیف همین فضای تقابل است؛ تقابلی که میتواند از مسیر مذاکره به نقطهای مثبت ختم شود یا در سناریوی بدبینانه به تشدید تنشها و آغاز جنگ جدیدی بینجامد. بازار فعلا به روی تلخ سکه وزن بیشتری میدهد و از آنجا که در این چند سال هیچگاه توافقی حاصلنشده و اکنون پیشرفتهترین ادوات نظامی در خاورمیانه مستقر شدهاند، طبیعی است که سمت خوشبینانه تحولات سیاسی در محاسبات معاملهگران وزن بالایی نداشته باشد. بنابراین اگرچه امروز همه چیز سیاه دیده میشود اما شاید بد نباشد در محاسباتمان این نکته را هم لحاظ کنیم که شاید در دنیای سیاست اتفاقی رخ دهد که به آن وزن چندانی نمیدادیم. درست شبیه به جنگ 12 روزه که کسی احتمال آغاز آن را نمیداد؛ همانطور که پایانش غافلگیرکننده بود !
لذا اینبار هم نباید احتمال تغییر معادلات را نادیده گرفت. در تحلیلها، همواره باید به سناریوهای کموزن اما اثرگذار توجه داشت؛ بهویژه که فنر ارزندگی بازار در ماههای اخیر بهشدت فشرده شده و رسیدن خبر آغاز دور تازه مذاکرات میتواند همچون بازار دوشنبه، جهت انتظارات را تا حدی تغییر دهد. فراموش نکنیم که در این دور از مذاکرات که احتمالا اواخر همین هفته برگزار خواهد شد، تکلیف برخی از مسائل تا حدودی روشن خواهد شد. در مجموع اگرچه زمانبندی چرخش قطعی بازار به تحولات سیاسی گره خورده، اما تجربه نشان داده ضربالاجلها، تهدیدها و فضای تنش ماندگار نیستند؛ مگر اینکه به سناریوهای حادی مانند محاصره کامل اقتصادی یا آسیب جدی به زیرساختهای حیاتی منتهی شوند. حتی معتقدیم محاصره کامل اقتصادی هم خیلی دوام نخواهد داشت و بیشترین خطر را از ناحیه آسیب به زیرساختها میبینیم.
حقیقتا نمیدانیم چه اتفاقی (توافق یا جنگ) در پیش است اما معتقدیم ارزندگی عاملی است که دیر یا زود خود را در قیمتها نشان خواهد داد و نمیتواند برای مدت طولانی سرکوب شود. لذا با در نظر گرفتن این چارچوب، ...
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.