فعالیت کارخانههای چین در ماه مارس کاهش یافت؛ زیرا افزایش هزینههای ناشی از جهش قیمت نفت و تشدید محدودیتهای عرضه، فشار تازهای بر بخش تولید این کشور وارد کرده است.
بورس24 : افزایش قیمت نفت به نزدیکی ۱۰۰ دلار برای شرکتهای نفت شیل آمریکا سودی کمسابقه به همراه آورده و برخی برآوردها از بیش از ۶۰ میلیارد دلار سود اضافی خبر میدهد. با این حال، عدم قطعیت جنگ، محدودیت در افزایش تولید و احتمال کاهش تقاضای جهانی، میتواند این خوشبینی را در آینده تحت تأثیر قرار دهد.
سود بزرگ برای شرکتهای نفتی آمریکا
در تگزاس، نفت ۱۰۰ دلاری معمولاً دلیلی برای جشن است. شرکت مشاورهای «راستاد» تخمین میزند اگر قیمت نفت در طول سال در همین سطح باقی بماند، شرکتهای نفتی آمریکا بیش از ۶۰ میلیارد دلار سود بادآورده به دست خواهند آورد.
فروشندگان گاز طبیعی مایع (LNG) نیز از این وضعیت سود میبرند، زیرا تعطیلی شرکت ملی انرژی قطر ممکن است نزدیک به یکپنجم عرضه جهانی را برای ماهها از بازار خارج کند. در همین حال، قیمت سهام «ونچر گلوبال»، یک شرکت آمریکایی فعال در حوزه LNG، طی ماه گذشته دو برابر شده است.
برای کریس رایت، که پیشتر مدیر یک شرکت شیل بوده، این شرایط مطلوب احتمالاً حتی پس از پایان جنگ نیز اثرات خود را حفظ خواهد کرد. او معتقد است تقریباً همه چیز در مورد این جنگ برای صنعت نفت مفید بوده است.
قیمت بالا؛ نه آنقدر که تقاضا را نابود کند
به گفته رایت، قیمتها هنوز آنقدر افزایش نیافتهاند که باعث کاهش شدید تقاضا شوند، اما به اندازهای بالا رفتهاند که تولیدکنندگان را به افزایش عرضه تشویق کنند.
با این حال، سه عامل میتواند باعث احتیاط در این خوشبینی شود.
ریسک اول: نامشخص بودن مدت جنگ
نخستین عامل، مدت نامشخص جنگ است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ظاهراً به دنبال راهی برای خروج از درگیری است، اما این روند ممکن است ماهها طول بکشد؛ بهویژه اگر ایران تنگه هرمز را مسدود نگه دارد.
جیم ماتیس، وزیر دفاع پیشین آمریکا، توضیح داده است که ایران چگونه میتواند کنترل خود بر این مسیر حیاتی کشتیرانی را حفظ کند. او در نهایت اذعان کرده است: «نمیتوانم گزینههای خوب زیادی شناسایی کنم.»
در همین حال، مایک ویرث، مدیرعامل شورون، هشدار داده که بازارها بر اساس «اطلاعات اندک» در حال معامله هستند.
ریسک دوم: احتیاط تولیدکنندگان شیل
دومین دلیل برای احتیاط این است که شرکتهای نفت شیل آمریکا ممکن است به سرعت تولید خود را افزایش ندهند. مدیران این صنعت تأکید کردهاند که قصد دارند به انضباط سرمایهای پایبند بمانند.
سرمایهگذاران در رکود قبلی صنعت شیل حدود ۳۰۰ میلیارد دلار ضرر کردند و این تجربه هنوز فراموش نشده است. رائول لبلانک از «اساندپی گلوبال» میگوید برای متقاعد شدن شرکتها به افزایش سرمایهگذاری، دستکم دو فصل متوالی نفت ۱۰۰ دلاری همراه با منحنی آتی صعودی لازم است؛ در حالی که در حال حاضر منحنی بازار در جهت عکس حرکت میکند.
متیو برنشتاین از «راستاد» نیز میگوید قیمتهای پایین و کاهش سرمایهگذاری در سال گذشته باعث شده تعداد چاههایی که میتوان سریعاً به تولید رساند کاهش یابد. حتی اگر حفاران همین حالا سرمایهگذاری را آغاز کنند، به گفته فریزر مککی از «وود مکنزی»، بین سه تا نه ماه طول میکشد تا اثر آن در سطح تولید دیده شود.
بازار گاز آمریکا؛ واکنش کندتر
بازار گاز طبیعی آمریکا حتی ممکن است واکنش کمتری نشان دهد. این بازار تا حد زیادی از نوسانات جهانی جدا است و با وجود جهش قیمتها در دیگر نقاط جهان، قیمتها در شاخص داخلی «هنری هاب» همچنان پایین باقی ماندهاند.
انریکه گونزالس از «بلومبرگ اینتلیجنس» معتقد است به همین دلیل «بعید است درگیری ایران در کوتاهمدت تا میانمدت باعث افزایش تولید گاز طبیعی آمریکا شود».
ریسک سوم: کاهش تقاضا در بلندمدت
نبود افزایش سریع عرضه میتواند قیمتهای جهانی و حاشیه سود را بالا نگه دارد، اما در بلندمدت ممکن است به مشکل دیگری دامن بزند: کاهش تقاضا.
نشانههایی از این روند هماکنون در آسیا دیده میشود؛ منطقهای که بیشترین وابستگی را به انرژی خاورمیانه دارد. حتی پیش از آغاز درگیریها نیز برخی پیشبینی میکردند تقاضای جهانی نفت طی چند سال آینده به اوج خود برسد.
علت این روند، فشار سیاستهای اقلیمی، رشد انرژیهای تجدیدپذیر ارزان و گسترش خودروهای برقی عنوان میشود.
پایان جشن؟
در حال حاضر شرکتهای نفتی آمریکا از شرایط موجود بهره میبرند و جشن گرفتهاند. اما اگر همین شرکتها سال آینده دوباره دور هم جمع شوند، ممکن است فضای جشن چندان پرشور نباشد.
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.