در بازار هم با آغاز هفته دوم تیرماه، انتشار گزارشهای ماهانه سرعت گرفته و احتمالا پرونده آن طی امروز و فردا بسته خواهد شد. به نظر با رسیدن این گزارشها بتوان یک برآورد نسبی از سود محقق شده شرکتها در 3 ماه نخست سال داشت و حتی در بازار میبینیم که در سهام با گزارش قوی یا ضعیف چه واکنشی از سوی معاملهگران رخ میدهد. از دید ما تحولات کدال در این 30 روز نقش یک خوراک قوی بنیادی را دارد که بشدت در رفتار و تصمیمات سهامداران موثر خواهد بود.
پیشبینی بازار ...
بورس24 : بورس تهران معاملات دومین روز هفته را تحت تاثیر اخبار شامگاهی درخصوص تنش مجدد ایران و آمریکا در خلیجفارس و تهدیدهای توئیتری ترامپ، با فشار عرضه آغاز کرد و البته در سهام پرپتانسیل و قویتر همچنان تقاضا پابرجا بود. با گذر از دقایق نخست معاملات، تحرکاتی از سوی خریداران صورت گرفت اما ایجاد مشکل در نرمافزار معاملات برخی از کارگزاریها منجر به ایجاد موج دوم عرضه در بازار شد و در نهایت 74% نمادها با افت قیمت و 10 همت صف فروش به کار خود خاتمه دادند. در نتیجه این رویداد، کاهش ارتفاع نزدیک به 2 درصدی برای شاخص کل و 1.5 درصد افت برای شاخص هموزن رقم خورد. ارزش معاملات در سطوح 31.4 همت قرار داشت که 5% کمتر از ارزش معاملات شنبه بود و 7 هزار و 200 میلیارد تومان خروج پول حقیقی رقم خورد ...
بازار شنبه به گونهای پایان یافته بود که قابل برآورد بود یکشنبه سختی در پیش است اما فاصله گرفتن از آرامش سیاسی و افزایش تنشها باعث شد تا زور فروشندهها بیشتر شود. البته سهام قویتر یا کمتر رشد کرده همچنان مسیر خود را میروند و سهام ضعیف یا متعادل شده نیز، اسیر عرضهها شدهاند تا باری دیگر به این جمله برسیم که این تابستانِ پُرحادثه و خبرساز با تمام گرما و زیباییهایش، نمیتواند همچون خرداد حرکت پرقدرتی داشته باشد و از اینجا به بعد ماجرا برای کسب سود قویتر و حفظ سودهای بدست آورده، باید از خطکش ارزندگی و تحولات کدال استفاده بیشتری کرد. البته بازار هم باید به تعادل عادت کند و از رفتارهای هیجانی چه در سمت خرید و چه در طرف فروش فاصله بگیرد.
در حوزه سیاسی، به شکل واضحی روشن است که از آن آرامش و خوشبینی هفتههای اخیر فاصله گرفتهایم و باری دیگر نیمچه تنشهای کنترلشدهای بین ایران و آمریکا دیده میشود. معاملهگران و سهامداران هر لحظه جریان خبری را دنبال میکنند و طبیعتا به رویدادهایی که رخ میدهد، همچون روز گذشته به سرعت واکنش نشان میدهند. با این حال برخی از تحلیلگران معتقدند معادلات اخیر در تنگه هرمز، فراتر از یک درگیری نظامی ساده، حاوی پیامهای ژئوپلیتیک پیچیدهای است که از سوی تهران ارسال میشود.
در نگاه نخست، ایران با نمایش قدرت در این نقطه، در حال دیکته کردن یک اصل بنیادین است: «تنها مسیر امنیت در تنگه هرمز، مسیری است که خودِ ایران تعیین میکند.» نکته قابل تأمل، سطح بالای اعتماد بهنفس در تصمیمگیریهای اخیر است. به نظر میرسد تصمیم برای انجام حملات یا ضربه زدن به اهداف مشخص، نه از باب تحریک به جنگ گسترده، بلکه بخشی از یک بازی محاسباتی است. تهران با اطمینان به این باور که این اقدامات، ایالات متحده را از مسیر تفاهم اولیه خارج نخواهد کرد و منجر به یک درگیری ویرانگر نخواهد شد، در حال حرکت در این مسیر است.
در سوی دیگر، واکاوی رویکرد واشینگتن نشان میدهد که ایالات متحده تمایلی به بازگشت به بحرانهای غیرقابل کنترل ندارد؛ چرا که تشدید تنش و بسته شدن تنگه میتواند هزینههای سیاسی سنگینی برای ترامپ به همراه داشته باشد. در نهایت، اگر تصمیم نظام بر عبور از بنبست و دستیابی به توافق باشد، این اقدامات را نه به عنوان مانع، بلکه به عنوان ابزاری برای تثبیت قدرت در میز مذاکره میبیند؛ یا دستکم، این استراتژیای است که تهران در پیش گرفته است. این مطلب را صرفا به این دلیل نوشتیم که بگوئیم تا رسیدن به توافق راه بسیاری باقی است و در این مسیر تنشهایی اینچنینی را به کرات و دفعات تجربه خواهیم کرد.
اما در حوزه اقتصادی، نرخ بهره، تبدیل به یکی از مهمترین خبرها و رویدادهای بازار شده است. واقعیت این است که نرخ سود در بازار سرمایه، نه از طریق ...
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.