بازار سرمایه در معاملات چهارشنبه، با وجود قرار گرفتن در روزهای پایانی هفته، افزایش نگرانیها نسبت به ریسکهای سیاسی و فشار عرضههای قابلتوجه، ایستادگی مناسبی از خود نشان داد. رفتار معاملات بهخوبی نشان داد که برخلاف برخی مقاطع گذشته، فروشندگان نتوانستهاند به سادگی جریان معاملات را تحت کنترل خود درآورند و در سطوح مختلف قیمتی، همچنان تقاضای مؤثری در بازار حضور دارد. به نظر میرسد بخشی از فعالان بازار با درک شرایط فعلی و توجه به عقبماندگی قیمت سهام از متغیرهای بنیادی، به این جمعبندی رسیدهاند که بازار در سطوح فعلی از ظرفیت مناسبی برای ادامه مسیر صعودی برخوردار است.
پیشبینی بازار ...
بورس24 : معاملات آخرین روز کاری هفته گذشته با فشار عرضه و عقبگرد قیمتها تحت تاثیر قرار گرفتن در روزهای پایانی هفته و تشدید ریسکهای سیاسی آغاز شد و در همان 10 دقیقه نخست افت 1.25 درصدی برای شاخص کل رقم خورد. با این حال از آنجا که تقاضا در طیف وسیعی از نمادهای متوسط و کوچک برقرار بود، شاخص هموزن نیز جامه سبز بر تن داشت. این وضعیت تقریبا تا انتهای بازار ادامه داشت. در پایان 56% از نمادها با رشد و 44% با افت قیمت به کار خود خاتمه دادند. ارزش معاملات حوالی 42.5 همت بود و 3 هزار و 300 میلیارد تومان خروج پول حقیقی رقم خورد ...
بازار سرمایه در معاملات چهارشنبه، با وجود قرار گرفتن در روزهای پایانی هفته، افزایش نگرانیها نسبت به ریسکهای سیاسی و فشار عرضههای قابلتوجه، ایستادگی مناسبی از خود نشان داد. رفتار معاملات بهخوبی نشان داد که برخلاف برخی مقاطع گذشته، فروشندگان نتوانستهاند به سادگی جریان معاملات را تحت کنترل خود درآورند و در سطوح مختلف قیمتی، همچنان تقاضای مؤثری در بازار حضور دارد. به نظر میرسد بخشی از فعالان بازار با درک شرایط فعلی و توجه به عقبماندگی قیمت سهام از متغیرهای بنیادی، به این جمعبندی رسیدهاند که بازار در سطوح فعلی از ظرفیت مناسبی برای ادامه مسیر صعودی برخوردار است. البته این موضوع به معنای نادیده گرفتن ریسکها نیست، اما آنچه در جریان معاملات چهارشنبه اهمیت داشت، مقاومت بازار در برابر عرضهها و حفظ انگیزه خریداران برای دستیابی به سطوح بالاتر بود؛ اتفاقی که میتواند زمینهساز جبران بخش دیگری از عقبماندگی بازار در روزها و هفتههای آینده باشد.
در حوزه سیاسی، همچنان تنش بین ایران و آمریکا مهمترین متغیر اثرگذار بر انتظارات سرمایهگذاران است. به نظر میرسد بازار بهتدریج در حال شکل دادن به این برداشت است که هر دو طرف، با وجود اختلافات عمیق و تداوم فشارهای متقابل، بیش از آنکه به دنبال ورود به یک درگیری گسترده و پرهزینه باشند، درصدد مدیریت سطح تخاصم و کنترل دامنه تنشها هستند. این برداشت البته به معنای نزدیک بودن به توافق نیست؛ چراکه در کوتاهمدت هیچ نشانه روشنی از دستیابی به توافق جامع و پایدار دیده نمیشود و اختلافات بر سر موضوعات اصلی پابرجاست. از طرف دیگر، افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه و استقرار سه گروه رزمی ناو هواپیمابر، طبیعتاً سطح نگرانیها را بالا برده است. با این حال، باید میان افزایش ظرفیت نظامی و تصمیم قطعی برای آغاز یک عملیات گسترده تفاوت قائل شد. چنین استقراری میتواند بخشی از ابزار فشار و بازدارندگی آمریکا باشد و بهتنهایی به معنای قریبالوقوع بودن جنگ نیست. البته با توجه به تداوم درگیریها و شکنندگی شرایط آتشبس، نمیتوان ریسک تشدید تنش را نادیده گرفت.
در همین ارتباط، بررسی چشمانداز بازار جهانی نفت نیز نکات قابلتوجهی دارد. بر اساس گزارش ماه نوامبر اوپک، تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۷ با افزایشی حدود 2.6 میلیون بشکه در روز مواجه خواهد شد. از سوی دیگر، آژانس بینالمللی انرژی نیز در گزارش اخیر خود، با وجود تفاوت در برآورد تقاضا، از افزایش 6.6 میلیون بشکهای عرضه جهانی نفت در سال آینده خبر داده که بخش مهمی از آن، معادل حدود 5.3 میلیون بشکه در روز، به افزایش تولید کشورهای حوزه خلیجفارس مربوط میشود. همچنین صادرات نفت کشورهای خلیجفارس در ماه اکتبر، با وجود تداوم مخاطرات امنیتی، به شکل محسوسی بهبود یافته است.
این ارقام نشان میدهد که نهادهای معتبر بینالمللی برای سال آینده، بازگشت بخش مهمی از ظرفیت تولید و صادرات منطقه را در نظر گرفتهاند. طبیعتاً تحقق چنین چشماندازی به استمرار فعالیت زیرساختهای انرژی، امنیت مسیرهای انتقال نفت و کاهش اختلالات منطقهای وابسته است. از این منظر، کشورهای بزرگ تولیدکننده نفت در منطقه نیز منافع اقتصادی قابلتوجهی در جلوگیری از بازگشت تنشهای گسترده دارند و میتوان انتظار داشت که از مسیرهای دیپلماتیک، برای حفظ ثبات و جلوگیری از تشدید درگیریها تلاش کنند. البته این پیشبینیهای تولید و صادرات را نباید بهتنهایی نشانهای قطعی از فشار سیاسی کشورهای منطقه بر واشنگتن تلقی کرد؛ اما بهروشنی نشان میدهد که ثبات منطقه برای اقتصاد انرژی این کشورها اهمیت بالایی دارد.
در حوزه اقتصادی یکی از متغیرهای امیدوارکننده برای بازار سرمایه، تداوم روند افزایشی نرخ دلار توافقی است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که بخش قابلتوجهی از شرکتهای بورسی، از محل نرخ تسعیر ارز و نرخ فروش محصولات اثر میپذیرند. در شرایطی که هزینههای تولید شرکتها متناسب با تورم عمومی و افزایش قیمت نهادهها در حال رشد است، افزایش نرخ ارز توافقی میتواند تا حد زیادی از حاشیه سود شرکتها محافظت کند. به بیان دیگر، حتی اگر در برخی صنایع با محدودیتهای تولیدی و کاهش مقدار فروش مواجه باشیم، رشد نرخهای فروش میتواند بخشی از این فشار را جبران کند.
این مسئله بهخصوص در ...














نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.