نگاهی به ریسک‌های سیمان خوزستان؛ از نوسانات انرژی تا رقابت در بازار

به گزارش کدال نگر بورس24 ، شرکت سیمان خوزستان در گزارش تفسیری مدیریت، به تشریح ریسک‌ها و موارد عدم اطمینان مرتبط با فعالیت‌های خود در سال 1405 پرداخت.

این شرکت انواع ریسک‌های اصلی تجاری، عملیاتی و مالی خود اعم از داخلی، خارجی و بین‌المللی را گزارش کرده است. از جمله مهم‌ترین ریسک‌های شناسایی شده می‌توان به ریسک اعتباری، ریسک تأمین مواد اولیه و نرخ نهاده‌های تولید، ریسک انرژی، ریسک نرخ تورم، کیفیت محصولات، ریسک سیاسی، نوسانات نرخ ارز، افزایش بهای حامل‌های انرژی و هزینه‌های حمل، افزایش نرخ تورم ناشی از شرایط اقتصادی، راه‌اندازی کارخانجات جدید سیمان در منطقه، ورود رقبا به بازارهای داخلی استان، کاهش بودجه‌های عمرانی و عدم رونق ساخت و ساز در کشور، لزوم رفع تعهد ارزی برای صادرات و مشکلات حمل و نقل محصولات در استان اشاره کرد.

در بخش ریسک اعتباری، شرکت سیمان خوزستان به صراحت اعلام کرده است:

ریسک اعتباری به ریسکی اشاره دارد که طرف قرارداد در ایفای تعهدات قراردادی خود ناتوان باشد که منجر به زیان مالی برای شرکت شود. سیاست شرکت تنها معامله با مشتریانی است که به صورت نقد خرید می‌نمایند لذا ریسک اعتباری ناشی از ناتوانی در ایفای تعهدات توسط مشتریان برای شرکت وجود ندارد بنابراین شرکت آسیب پذیری ریسک اعتباری با اهمیتی نسبت به هیچ یک از طرف‌های معامله ندارد.

در خصوص ریسک انرژی، گزارش حاکی از چالش‌های قابل توجهی است:

محدودیت تامین برق، گاز و عدم تامین پایدار آن و افزایش نرخ حامل های انرژی و تاثیر آن بر بهای تمام شده.

در بخش ریسک ارز، معاملات ارزی شامل فروش سیمان و کلینکر صادراتی و همچنین خرید قطعات مورد نیاز شرکت می‌باشد. شرکت در این راستا بابت صادرات محصولات و خرید قطعات از سنا و آزاد استفاده می‌نماید. با توجه به اینکه حجم این معاملات عمده نمی‌باشد، تغییرات نرخ ارز ریسک مورد توجهی برای شرکت ایجاد نمی‌کند. با این حال، شرکت فاقد تسهیلات ارزی بوده و صددرصد مواد اولیه مصرفی داخلی می‌باشد.

با توجه به اینکه شرکت دارای فعالیت عمده بین‌المللی نمی‌باشد و صرفاً بخش اندکی از خرید قطعات و لوازم از طریق واردات تهیه می‌گردد لذا نوسانات ارزی تاثیر با اهمیتی بر سود و زیان و حقوق مالکانه شرکت نخواهد داشت.

در زمینه ریسک نقدینگی، شرکت با مدیریت ریسک نقدینگی، یک چارچوب ریسک نقدینگی مناسب برای مدیریت کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تامین وجوه و الزامات مدیریت نقدینگی تامین کرده است.

ریسک نقدینگی از طریق نگهداری اندوخته کافی، اخذ تسهیلات بانکی در صورت لزوم، نظارت مستمر بر جریان‌های نقدی پیش‌بینی شده و واقعی و همچنین از طریق تطبیق مقاطع سررسید دارایی‌ها و بدهی‌های مالی مدیریت می‌شود.