ریسک‌های جنگ و حمل‌ونقل پیش روی «شگامرن»

به گزارش کدال‌نگر بورس24 ، شرکت مجتمع پترو صنعت گامرون در گزارشی به تشریح مهم‌ترین ریسک‌ها و عوامل عدم اطمینان مؤثر بر فعالیت‌ها و سودآوری شرکت پرداخته است.

بر اساس این گزارش، شرایط ناشی از جنگ تحمیلی و حملات صورت‌گرفته در منطقه موجب بروز اختلالاتی در زنجیره تأمین مواد اولیه شده است. به دنبال توقف تولید برخی شرکت‌های تأمین‌کننده متانول و آمونیاک در کشور بر اثر آسیب‌های وارد شده، دسترسی این مجتمع به خوراک با محدودیت مواجه شده و به همین دلیل عملیات تولیدی شرکت در بندرعباس از تاریخ ۱۴۰۵/۰۱/۰۵ تا زمان رفع محدودیت‌ها و امکان تأمین مجدد مواد اولیه متوقف شده است.

در این گزارش همچنین به مجموعه‌ای از ریسک‌های عملیاتی و محیطی اشاره شده است که می‌تواند بر عملکرد شرکت اثرگذار باشد. از جمله این ریسک‌ها می‌توان به ریسک تهاجم خارجی به تأسیسات، احتمال توقف کامل یا جزئی واحدها در اثر حوادثی مانند آتش‌سوزی، اختلال در حمل‌ونقل دریایی و صادرات، تغییرات ناگهانی در برنامه حرکت کشتی‌ها، محدودیت‌های بندری، افزایش هزینه‌های حمل و تأخیر در صدور مجوزها اشاره کرد.

همچنین اختلال در زنجیره تأمین و لجستیک، کمبود خوراک برای واحدهای تولیدی به دلیل توقف برخی مجتمع‌های پتروشیمی و عدم قطعیت در تأمین قطعات یدکی به‌ویژه قطعات مربوط به سیستم‌های کنترلی از دیگر ریسک‌های مطرح‌شده در این گزارش است.

پترو صنعت گامرون در ادامه به ریسک‌های مالی نیز اشاره کرده است؛ به‌طوری‌که نوسانات نرخ بهره در صورت نیاز شرکت به دریافت تسهیلات می‌تواند بر سودآوری اثرگذار باشد. همچنین تغییرات نرخ ارز با توجه به ارزی بودن بخشی از فروش محصولات شرکت، از عوامل مهم تأثیرگذار بر درآمدها و بهای تمام‌شده محسوب می‌شود.

از دیگر موارد مورد اشاره، ریسک افزایش قیمت نهاده‌های تولید و همچنین احتمال کاهش شدید نقدینگی در صورت اختلال در صادرات، فروش داخلی یا محدود شدن وصول مطالبات است که می‌تواند هزینه‌های عملیاتی از جمله هزینه‌های ایمنی، تعمیرات اضطراری، بیمه و نگهداری ذخایر مواد را افزایش دهد.

این شرکت همچنین ریسک‌های ایمنی کارکنان را مورد توجه قرار داده و اعلام کرده است که تهدیداتی مانند حملات موشکی یا هوایی، خرابکاری در سایت و ناامنی مسیرها می‌تواند حضور کارکنان و کارشناسان در شیفت‌های کاری را با مشکل مواجه کند. علاوه بر این، احتمال ترک کار، مهاجرت برخی نیروها یا عدم حضور در شرایط بحرانی نیز می‌تواند منجر به کمبود نیروی انسانی متخصص در واحدهای عملیاتی شود.