افزایش قیمت کارخانهای خودرو در حالی خبرساز شده که ۸۰٪ هزینه تولید به مواد اولیه وابسته است و قیمت برخی ورقهای خودرویی طی ۴ ماه اخیر تا ۵۰٪ رشد کرده است. بررسی اعداد واقعی تولید.
بورس24 : در روزهای اخیر با انتشار خبر افزایش قیمت کارخانهای خودرو، موج تازهای از انتقادات شکل گرفته است. اما اگر این موضوع را از زاویه اعداد و هزینههای تولید بررسی کنیم، آیا این تصمیم واقعاً غیرمنطقی است یا نتیجه مستقیم فشارهای تورمی بر صنعت خودرو؟
واقعیت بهای تمامشده
وقتی ۸۰ درصد هزینه تولید یک خودرو به مواد اولیه (ورق فولادی، مس، آلومینیوم و…) وابسته است و این مواد با قیمتهای جهانی و دلار آزاد ارزشگذاری میشوند، چگونه میتوان انتظار داشت قیمت نهایی محصول ثابت بماند؟
• فقط در ۴ ماه اخیر، قیمت برخی ورقهای خودرویی بین ۲۵ تا ۵۰ درصد جهش داشته است.
• وقتی تورم در لایههای مختلف اقتصاد به ۸۰ درصد رسیده، تثبیت قیمت فروش برای یک تولیدکننده یعنی «خروج از صرفه اقتصادی» و «حرکت به سمت زیان انباشته».
اصلاح مالی، شرط بقای تولید
افزایش نرخ فروش، نه یک انتخاب خودخواهانه، بلکه یک ضرورت برای ترمیم صورتهای مالی و جلوگیری از ورشکستگی تولیدکننده است. این اقدام کمک میکند تا فاصله میان «قیمت تمامشده» و «قیمت فروش» تا حدی منطقی شود و جریان نقدینگی لازم برای تداوم تولید فراهم گردد.
یک نگاه دوطرفه
کاملاً قابل درک است که جامعه نسبت به این گرانی واکنش منفی داشته باشد. تورم سنگین این روزها قدرت خرید مردم را هدف قرار داده و فشار اقتصادی روی دوش خانوادههاست. اما باید منصف بود؛ راه مقابله با این فشار، فشار مضاعف به تولیدکننده و سرکوب دستوری قیمتها نیست. مطالبه ثبات قیمت در شرایطی که تورم تولید لحظهای در حال رشد است، تنها به تضعیف کیفیت و در نهایت توقف خطوط تولید میانجامد.
حرف آخر
خشم عمومی نسبت به قیمت خودرو، بازتابی از دردهای اقتصادی کلان کشور است؛ اما درمان این درد، «قیمتگذاری دستوری» نیست. برای خروج از این چرخه معیوب، باید به جای ایستادن مقابل واقعیت هزینههای تولید، به فکر مهار تورم در مبدأ و بهبود معیشت عمومی بود. افزایش قیمت خودرو تنها معلول این اقتصاد تورمی است، نه عامل آن.
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.