بازار دوشنبه را در حالی به پایان رساندیم که فشارِ روانی ناشی از معاملاتِ یکشنبه و برخورد شاخص به محدوده مقاومتی حساس، در کنار چالشِ درگیر شدنِ ارزش دلاری کل بازار با سقفِ روانی ۱۰۸ میلیارد دلاری، باعث شد تا عرضهها در سطوح مختلفِ بازار با شدت بیشتری نمایان شوند، اما نکته کلیدی در اینجا نهفته بود که با وجود تمامی این فشارها، روندِ ورودِ پول به تالار شیشهای هرگز متوقف نشد و بهطور پیوسته عرضهها توسطِ خریدارانِ مشتاق جذب شد؛ این یعنی با وجودِ منفی شدنِ نماگرها، شاهد معاملاتی روان و منطقی بودیم که نویدبخشِ تداوم روند صعودی پس از یک دوره استراحت و دستبهدست شدنِ سهام است.
پیشبینی بازار ...
بورس24 : بورس تهران معاملات سومین روز هفته را تحت تاثیر دو عامل، با فشار عرضه و عقبگرد قیمتها آغاز کرد. اول اینکه بازار یکشنبه تحت تاثیر قرار گرفتن شاخص روی محدوده مقاومتی با فشار عرضه پیش رفته بود و طبیعی بود که بازار در مقابل فروشندهها کمی عقبگرد داشته باشد و دوم مربوط به خبر تعویق نشست عمان به درخواست عربستان سعودی در پی حملات به خطوط لوله نفت این کشور بود که باعث شد بازار باری دیگر زیر سایه اخبار منفی سیاسی برود و لذا در همان دقایق نخست، 74 هزار واحد کاهش ارتفاع برای شاخص کل ثبت شد. اما با گذر از یکساعت ابتدایی بازار تا حدودی تعادل برقرار شد و لذا همزمان با سبزپوش شدن 48% از نمادهای بازار، نیمی از افت روزانه شاخص جبران شد و در نهایت این نماگر اندکی پائینتر از کانال 7.4 میلیون واحدی به کار خود خاتمه داد. ارزش معاملات تحت تاثیر زد و خورد جدی معاملهگران با رشد خوبی به 51 همت رسید و در این جدال تنها 800 میلیارد تومان خروج پول حقیقی رقم خورد که در قیاس با این ارزش معاملات، عدد بااهمیتی نیست.
بازار دوشنبه را در حالی به پایان رساندیم که فشارِ روانی ناشی از معاملاتِ یکشنبه و برخورد شاخص به محدوده مقاومتی حساس، در کنار چالشِ درگیر شدنِ ارزش دلاری کل بازار با سقفِ روانی ۱۰۸ میلیارد دلاری، باعث شد تا عرضهها در سطوح مختلفِ بازار با شدت بیشتری نمایان شوند، اما نکته کلیدی در اینجا نهفته بود که با وجود تمامی این فشارها، روندِ ورودِ پول به تالار شیشهای هرگز متوقف نشد و بهطور پیوسته عرضهها توسطِ خریدارانِ مشتاق جذب شد؛ این یعنی با وجودِ منفی شدنِ نماگرها، شاهد معاملاتی روان و منطقی بودیم که نویدبخشِ تداوم روند صعودی پس از یک دوره استراحت و دستبهدست شدنِ سهام است.
از منظر بنیادی، بازار در موقعیتی کاملاً مستحکم قرار دارد و کوچکترین نشانهای از آسیبدیدگی در ساختارِ سودآوری شرکتها دیده نمیشود؛ بنابراین معتقدیم که عرضههای مقطعی پس از دورههای رشدِ قیمت، نهتنها نگرانکننده نیستند، بلکه جزئی جداییناپذیر از یک روندِ صعودیِ «سالم» و پایدار محسوب میشوند؛ چراکه در یک بازارِ باثبات، اصلاحِ قیمتها رویدادی ضروری است که اتفاقاً عدمِ وقوعِ آن میتواند زنگِ خطری جدی برای انباشتِ حباب باشد. ما به این پدیده معتقدیم زیرا بازار پس از هر مرحله صعود، نیازمندِ خروجِ معاملهگرانِ نوسانگیر و جایگزینی آنها با سهامدارانِ تازهنفس و بلندمدتنگر است؛ فرآیندی که کفهای قیمتی را بالا میآورد و در آینده اجازه میدهد تا حدِ ضررهای مطمئنتری تعریف کنیم.
علاوه بر این، طبیعی است که بازار برای گامهای بعدیِ رشد، نیازمندِ جذبِ انرژیِ تازه، اطلاعاتِ جدید و کاتالیزورهای قویتر باشد؛ اگرچه رشدِ روزانه دلار توافقی به میزان ۵۰۰ تومان و تحولاتِ مثبت در بورس کالا اتفاقاتِ کماهمیتی نیستند، اما بازار برای آنکه بتواند جریانِ نقدینگی را با قدرتِ بیشتری به سمتِ خود بکشاند و روندهایِ بزرگتری را کلید بزند، به سوختِ فکری و عملیاتیِ قویتری نیاز دارد.
در همین راستا، برخی از معاملهگران نگرانِ این هستند که با توقفِ احتمالیِ رشدِ نرخِ ارز، بازارِ سهام نیز توانِ خود را برای صعود از دست بدهد؛ اما از دیدگاهِ تحلیلی ما، این طرزِ تفکر کاملاً اشتباه است، چراکه رشد دلار توافقی متوقف نمیشود و دولت از هر فرصتی برای کاهش شکاف بین دلار آزاد و توافقی استفاده میکند؛ رویدادی که در نهایت به نفعِ شرکتهای صادراتمحور و آن دسته از نمادهایی که با بورس کالا و دلار توافقی سر و کار دارند، تمام خواهد شد.
پس ماجرای دلار را باید اینطور دید که توقف رشد نرخ آزاد با تفکرات دولت فعلی و رئیس بانک مرکزی اتفاقا منتج به حرکت نقدینگی به سوی بورس خواهد شد. اتفاقی که یک جهش سنگین سودآوری را در شرکتها رقم میزند. بنابراین، ماجرای دلار را باید از این زاویه دید که تلاشِ دولت برای تکنرخی کردن و مدیریتِ دلارِ آزاد، اتفاقاً باعثِ حرکتِ هدفمندِ نقدینگی به سمتِ بورس خواهد شد، چراکه این سیاست منجر به جهشِ سنگینِ سودآوری در شرکتهای بزرگِ بازار میشود و انتظاراتِ تورمی را به سمتِ سهام سوق میدهد.
در حوزه سیاسی، نشست عمان به درخواست عربستان سعودی در پی حملات به خطوط لوله نفت این کشور به تعویق افتاد. البته وزیر خارجه عمان اعلام کرد که "همچنان متعهد به تقویت گفتوگویی هستیم که از ثبات و همکاری پایدار در منطقه ما حمایت کند." حقیقتا نمیدانیم این تفاهم چه میزان کارکرد عملیاتی دارد و آیا ارتباطی با تفاهم اسلامآباد دارد یا خیر ! از طرف دیگر، اظهارات اخیر شیجی پینگ، رهبر کشور چین درخصوص میانجگیری میان تهران و واشنگتن را داریم که باز هم نمیدانیم تا چه اندازه جدی است اما به نظر چین تنها کشوری باشد که بتواند با اعمال نفوذ ژئوپولتیک فضا را تغییر دهد و طرفین را به سمت کاهش سطح مخاصمه هدایت کند.
با این اوصاف ...
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.