پیش بینی اوره ۹۰۰ دلاری!

بورس24 : بازارهای کود قرمز شده‌اند، زیرا تنش‌های ژئوپلیتیک تنگه هرمز، این گلوگاه حیاتی برای جریان جهانی مواد مغذی کشاورزی، را تهدید می‌کند. قیمت‌ها در حال حاضر واکنش نشان داده‌اند، اما شوک واقعی احتمالاً هنوز در راه است.

در ۵ مارس ۲۰۲۶، بیمه‌گران دریایی پوشش ریسک جنگی را برای کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز لغو کردند که منجر به افزایش حمل‌ونقل و قیمت کود شد. این رویداد از آن جهت حائز اهمیت است که دقیقاً زمانی زنجیره تأمین نیتروژن را مختل می‌کند که محصولات جهانی در بیشترین نیاز به سر می‌برند.

در مرکز این بحران، عدم تطابق ساختاری میان دو سیستم وجود دارد: زمان‌بندی بیمه و زمان‌بندی کاشت. در حالی که بیمه‌گذاران به ۳۰ تا ۶۰ روز شرایط بدون حادثه (و اغلب تا شش ماه برای عادی‌سازی کامل) نیاز دارند، چرخه‌های کشاورزی از ضرب‌الاجل‌های غیرقابل تغییر زیست‌شناختی پیروی می‌کنند. این واگرایی در حال تغییر شکل دسترسی و قیمت کود است.

زمان‌بندی بیمه کند، ریسک‌محور و گذشته‌نگر است. حق بیمه ریسک جنگی از ۰.۲۵٪ به ۵٪ ارزش کشتی افزایش یافته و عملاً جریان عادی حمل‌ونقل از طریق هرمز را متوقف کرده است. تجربه بحران دریای سرخ نشان می‌دهد که حتی پس از کاهش درگیری‌ها، بیمه‌گذاران حق بیمه را برای دوره‌های طولانی در سطح بالا نگه می‌دارند و بهبود زنجیره تأمین را به تأخیر می‌اندازند.

در مقابل، زمان‌بندی کاشت فوری و غیرقابل برگشت است. در منطقه "کمربند ذرت" آمریکا، مصرف کود نیتروژن باید تا اواسط آوریل کامل شود تا عملکرد بهینه محصول تضمین گردد. از دست رفتن این پنجره، پتانسیل عملکرد را به شدت کاهش می‌دهد.

عدم تطابق ماهانه بحران کود در سال ۲۰۲۶ را براساس چرخه زیر می توان دریافت:

اسفند (مارس): بیمه ریسک جنگی فعال است. بنگلادش (برنج بورو) فصل کاشت خود را آغاز کرده و اکنون به کود نیاز دارد.· فروردین (آوریل): به ۳۰-۶۰ روز بدون حادثه نیاز است. در آمریکا (ذرت)، مصرف نیتروژن باید تا اواسط آوریل انجام شود.

 اردیبهشت (مه): در بهترین حالت، ابتدای دوره بهبودی. هند (کشت خریف - برنج و ذرت) وارد مرحله آماده‌سازی و پنجره مصرف نیتروژن می‌شود.

خرداد (ژوئن): در بهترین حالت، عادی‌سازی جزئی. استرالیا (محصولات زمستانه - گندم و جو) پنجره مصرف اوره باز می‌شود.· پس از آن: بیش از ۶ ماه برای عادی‌سازی پایدار نیاز است. پنجره‌های مصرف نیتروژن از دست رفته و کاهش عملکرد قطعی خواهد بود.

این زمان بندی نشان می‌دهد که حتی آتش‌بس فوری نیز نمی‌تواند جریان کود را به موقع برای پنجره‌های کلیدی کاشت بازگرداند. پیامدها برای تولیدکنندگان آمریکایی شامل هزینه‌های نهاده بالاتر، عرضه محدودتر و افزایش نوسانات قیمت کالاهای کشاورزی است.

سیگنال‌های فعلی بازار منعکس‌کننده این عدم تعادل هستند. قیمت اوره به ۶۸۳ دلار در هر تن رسیده است. تحلیلگران هشدار می‌دهند که اگر اختلالات تا آوریل ادامه یابد، قیمت‌ها می‌توانند به ۸۰۰ تا ۹۰۰ دلار در هر تن افزایش یابند، به‌ویژه اگر خریداران جهانی برای عرضه محدود رقابت کنند.

برای کشاورزی این وضعیت به معنای فشار بر حاشیه سود و ریسک کاهش عملکرد است. تولیدکنندگانی که به کودهای نیتروژنی متکی هستند با تصمیمات دشواری مواجه‌اند: جذب هزینه‌های بالاتر، کاهش نرخ مصرف، یا پذیرش عملکرد کمتر. هر سناریویی پیامدهای بعدی بر تولید ذرت، هزینه خوراک دام و در نهایت تورم مواد غذایی دارد.

از منظر سیاستگذاری، این وضعیت آسیب‌پذیری زنجیره تأمین جهانی کود را که به شدت به گلوگاه‌های دریایی وابسته است، آشکار می‌سازد.

پیامد گسترده‌تر روشن است: این فقط یک اختلال لجستیکی نیست، بلکه یک بحران زمان‌بندی است. ناتوانی در هماهنگ‌سازی بهبود حمل‌ونقل با ضرب‌الاجل‌های کاشت به این معناست که کاهش عملکرد برای سال ۲۰۲۶ در حال قطعی شدن است و اثرات آبشاری بر سیستم‌های غذایی جهانی خواهد داشت.

در کشاورزی، زمان‌بندی همه چیز است. و اکنون، ساعت برخلاف بازار، کار می‌کند.