«به پرداخت ملت» زیر فشار هزینه‌ها؛ سود خالص ۳۴٪ آب رفت و بدهی‌ها به ۸۰٪ ساختار سرمایه رسید

بورس24 : «به پرداخت ملت» اخیرا صورت های مالی نیمه نخست  سال مالی 1405 را منتشر کرده و در همان سطر اول صورت سود و زیان یک سیگنال ناامیدکننده ای به سهامداران و سرمایه گذاران بالقوه مخابره کرده است:

رشد بیشتر بهای تمام شده خدمات نسبت به درآمدهای اصلی؛ بدین صورت که سرفصل بهای تمام شده ارائه خدمات در قیاس با یک سال گذشته 62% افزایش یافته اما درآمدهای عملیاتی 57% رشد داشته است. مسلما اگر چنین روندی در میان مدت و بلندمدت ادامه دار باشد، یعنی رشد هزینه ها در هر دوره از درآمدها بیشتر شود، شرکت وارد فاز زیان دهی خواهد شد.

حرکت پشت سر تورم

نکته دوم در خصوص «پرداخت» آن است که در قیاس با بسیاری از شرکتهای بورسی که رشد های سه رقمی در یک سال اخیر گزارش کرده اند، «پرداخت» حسابی از تورم جامانده! چرا که در یک سال گذشته تورم محیط عمومی اقتصاد حداقل 80% بوده و انتظار می رود که سرفصل های درآمد و سودسازی شرکتها نیز حداقل متناسب با تورم رشد کنند اما در پرداخت، رقم درآمدها نه تنها از تورم سبقت نگرفته، بلکه حتی نتوانسته به آن برسد.

خبری از رشد سود نیست

در چنین شرایطی مسلما انتخاب سرمایه گذاران سازمانی و پول های بزرگ، شرکتهایی هستند که نه تنها درآمد، بلکه سود آنها بسیار بیشتر از تورم رشد می کند و عملا تورم را برای سهامدار خنثی می کند. سرفصل سود خالص در «پرداخت» در یک سال اخیر نه تنها رشدی نداشته، بلکه افت 34% را ثبت کرده است. عملا حاشیه سود خالص شرکت از 6.8% در نیمه نخست 1405 به 2.8% در دوره جاری رسیده است؛ به بیان بهتر، در نیمه نخست 1404 به ازای هر 100 میلیارد تومان درآمد، 6.8 میلیارد تومان سود خالص در «پرداخت» شناسایی می شد، اما در نیمه نخست 1405 رقم سود خالص به 2.8 میلیارد تومان رسیده و 58% کاهش داشته است.

رشد 300% هزینه های مالی

یکی از دلایل این افت سود و حاشیه سود، سنگین تر شدن هزینه های مالی در ساختار هزینه هاست؛ در نیمه نخست 1405 تقریبا 357 میلیارد تومان هزینه بهره گزارش شده که نسبت به دوره مشابه رشد تقریبا 300% را نشان می دهد. شرکت تقریبا 4 همت بدهی بانکی بلندمدت دارد و در یک سال گذشته نیز تسهیلات مالی کوتاه مدت رشد 64% داشته است.

ریسک مالی بالا

مضافا اینکه سرمایه در گردش نیز منفی بوده و رقم بدهی های جاری از دارایی های جاری بیشتر شده است. همچنین سهم بدهی ها در ساختار سرمایه نیز 80% محاسبه شده که چنین آماری، ریسک مالی «پرداخت» را نسبت به بسیاری از شرکت های بورسی در سطح بالاتری قرار داده است. در این بین، رشد 65% سرفصل وجوه نقد عملیاتی در 6 ماهه نخست 1405 نسبت به دوره مشابه می تواند یک پارامتر مثبت در ارزیابی وضعیت نقدینگی و بدهی های شرکت باشد، اما خب! همچنان سهم بالای بدهی ها در ساختار سرمایه + سرمایه در گردش منفی وزن بالاتری در سنجش ریسک دارند.