توصیه استراتژیک: اکنون زمانِ جدا شدن از هیجاناتِ مخربِ و تکیه بر «اطلاعاتِ کدال» است. پیشنهاد ما این است که از این اصلاحِ کوچک استفاده کنید. پرتفوی خود را غربال کنید و با شناسایی نمادهای با P/E جذاب و گزارشهای ماهانه قوی، نقدینگی خود را به سمت سهمهایی هدایت کنید که نه بر پایه موجِ سیاسی، بلکه بر پایه سودآوریِ عملیاتی رشد میکنند. بازار به زودی از مرحله «هیجانِ عمومی» عبور کرده و وارد مرحله «انتخابِ حرفهای» خواهد شد.
پیشبینی بازار ...
بورس24 : بورس تهران در دومین روز هفته، نمایشی از تضادهای مطلق را به اجرا گذاشت. روزی که با طوفانی از تقاضا و صفهای خرید ۳۰ هزار میلیارد تومانی آغاز شد و نشان از عطش بیپایان بازار برای تداوم مسیر صعودی و رشد قیمتها داشت. اما گویی دستهای پنهان و آشکار، هر دو کمر به عقبنشینی بازار بسته بودند. یک موج عرضه دور از انتظار در دقایق نخستین، چنان لرزهای بر پیکره نمادها انداخت که بسیاری را از اوج صفهای خرید به دامنههای منفی کشاند. در کنار این فشار، اختلالات مکرر و شرمآور در سامانههای معاملاتی، ضربه نهایی را وارد کرد تا بخش بااهمیتی از رشدِ خیرهکننده ۱۱۰ هزار واحدی شاخص در میانه راه قربانی شود !!
با این وجود، نباید حقیقت را در میان این هیجانات گم کرد؛ طرف تقاضا ایستادگیِ ستودنی و عجیبی از خود نشان داد. جهش 230 درصدی ارزش معاملات و ثبت رکورد 63 هزار میلیارد تومان، گواهی بر عمقِ قدرتِ خریداران است. اگرچه در نهایت خروج 7 همت نقدینگی حقیقی به ثبت رسید، اما حفظ ۴۰ هزار واحد از رشد شاخص کل، تداومِ قدرتنماییِ 7 همتیِ صفهای تقاضا و سبزپوش ماندن 46٪ از بازار، پیامی روشن برای معاملهگران و سهامداران داشت: بازار دیگر به این سادگی، افسارِ روند صعودی خود را رها نخواهد کرد.
چرا موتورِ روند صعودی بورس تهران موقتاً از کار افتاد ؟
فشار عرضه در بازار یکشنبه، پدیدهای چندوجهی است که نمیتوان آن را صرفاً به یک عامل نسبت داد. برای درک بهتر این «اصلاحِ گذرا»، باید به ۴ ستون اصلی این اتفاق نگریست:
1) پارادوکسِ امید و واهمه: حدود یک هفته است که زمزمههایی مبنی بر حصول توافق میان ایران و آمریکا بر سر کریدورهای حیاتی (تنگه هرمز) به گوش میرسد. در بازاری که همواره با سایه سیاست زندگی کرده، تأخیر در انتشار خبر نهایی و شنیده شدن زمزمههایی مبنی بر وجود گرههای فنی و برخی اختلافات در متنِ اصلیِ توافق، طیفی از معاملهگران ریسکگریز را به لاکِ دفاعی برد. در چنین فضایی، طبیعی است که بخشی از بازار برای حفظ ارزش دارایی و دور ماندن از ریسکهای سیاسیِ احتمالی، اقدام به «شناسایی سود» کنند. این فروش نه از سرِ بدبینی به بازار، بلکه از سرِ مدیریت ریسک در برابر «عدم قطعیت» است.
2) زخمِ کهنه؛ ناکارآمدیِ زیرساختها: اختلالات زیرساختی، بزرگترین دشمنِ اعتمادِ سرمایهگذاران است. این مشکلی است که گویا قرار نیست در تاریخ بورس تهران «حلشدنی» باشد. در دقایق ابتدایی معاملات، فاصله زمانیِ قیمتِ آنلاین کارگزاریها با واقعیتِ سایت TSETMC به قدری زیاد بود که عملاً عدالتِ معاملاتی از بین رفت. وقتی معاملهگر در آنلاین تریدینگ سهمی را با صف خرید ۵۰ میلیونی میبیند اما سایت اصلی نشان میدهد که سهم عرضه شده است، هیجان و سردرگمی اوج میگیرد. این شکافِ زمانیِ مرگبار باعث شد بسیاری از فروشندگانِ مضطرب، با رنجهای منفیِ غیرمنطقی، هیجان را به سایر معاملهگران سرایت دهند.
3) پولبکِ تکنیکالی؛ بازگشت به مسیر اصلی: از منظر چارتیستها، شاخص کل دوشنبه هفته گذشته با قدرت و حجمِ خیرهکننده از مقاومتِ ۵ میلیون و ۳۳۵ هزار واحدی عبور کرده بود. در قواعد کلاسیکِ تحلیل تکنیکال، بازگشتِ قیمت به سطحِ شکسته شده برای «تست کردن» مجدد (پولبک)، امری کاملاً طبیعی است. فاصله فعلیِ شاخص با این حمایتِ تکنیکالی، حدود ۲۰۰ هزار واحد است. بنابراین، این اصلاح قیمتی نه یک «سقوط»، بلکه یک «توقف برای تجدید قوا» محسوب میشود تا بازار بتواند روند میانمدتی صعودی خود را با تکیه بر پایههای محکمتری ادامه دهد.
4) مداخلهگرایی؛ دیوارِ حاشای سیاستگذار: و اما دلیل چهارم که از دیدگاه حرفهای بازار، وزنی بسیار سنگین دارد: «ترس از رشدِ سریع قیمتها است». شنیدههای تائید نشده حکایت از هماهنگیهایی برای عرضه و کنترلِ شتابِ صعودی بازار دارد. عرضههای شدید روز یکشنبه نیز در راستای همین سیاستِ کنترلگرانه تحلیل میشود. دیدن چنین مداخلهای دردناک است؛ در اقتصادی که قیمت مسکن، خودرو، نرخ ارز و کالاها بدون ترمز در حالِ شکستنِ سقفهای تاریخی هستند، این بورس است که برای هر گامِ صعودی باید از آقایِ سیاستگذار مجوز بگیرد !! با این حال، حتی این مداخلهها نمیتوانند مسیرِ اصلی بازار را تغییر دهند، چراکه اراده نقدینگیِ موجود، قویتر از دستوراتِ پشتِ پرده است. بگذریم ...














نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.