وعدههای طلایی «وکغدیر» برای بهرهبرداری از معدن خونیک، به سراب بدل شده است. در حالی که پیشتر وعده راهاندازی این پروژه تا خرداد ۱۴۰۴ داده شده بود، گزارشهای جدید افزایش سرمایه از عقبنشینی شرکت و موکول کردن سودآوری این معدن به سال ۱۴۰۶ حکایت دارد. درجا زدن پروژه در پیشرفت فیزیکی ۷۰ درصدی، در شرایطی که تورم افسارگسیخته ارزش سرمایه سهامداران را روزبهروز تحلیل میبرد، نشان میدهد که مدیریت «وکغدیر» هیچ پایبندی به جدول زمانبندی خود ندارد و این بار نیز تاوان ناکارآمدیهای عملیاتی، مستقیماً از جیب سهامداران پرداخت میشود.
بورس24 : شرکت «بین المللی توسعه صنایع و معادن غدیر» با نماد «وکغدیر» در بورس تهران این روزها با مارکت کپ 70 هزار میلیاردی معامله می شود و اتفاقا صف خرید هم هست اما یک نکته بسیار مهم پیرامون این شرکت وجود دارد و آن بحث معدن طلای خونیک در شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی است که ....
ماجرا به سال 1400 یعنی 5 سال قبل برمیگردد که «وکغدیر» برنده مزایده یکی از معادن مهم طلای کشور یعنی معدن خونیک شد. ذخیره این معدن تقریبا 7.6 میلیون تن با عیار متوسط 1 گرم در هر تن بوده و در آن زمان معاون بخش اکتشاف و توسعه معادن اعلام کرد که «وکغدیر» به ساخت کارخانه ای با ظرفیت 200 کیلوگرم طلا در خراسان جنوبی متعهد شده است.
جالب است که در تاریخ 9 مهر 1403، مدیرعامل شرکت Gmexco از این پروژه بازدید کرد و در سایت اصلی شرکت اکتشاف معادن و صنایع غدیر، اشاره شد که این پروژه تا خرداد 1404 به بهره برداری خواهد رسید امااا
امروز، 7 مهر 1405، پس از گذشت 5 سال از زمان برنده شدن در مزایده و 16 ماه پس از تاریخ برآوردی مدیرعامل Gmexco، نکته مهمی در گزارش افزایش سرمایه «وکغدیر» به چشم می خورد که عملا سهامداران را نسبت به این پروژه دلسردتر می کند! گویا این معدن تا انتهای 1405 نیز به بهره برداری نخواهد رسید؛ چرا که در گزارش افزایش سرمایه، از سال 1406 به بعد برای این معدن طلا، سود پیش بینی شده است. در مجمع سالانه نیز درصد پیشرفت فیزیکی این کارخانه 70% گزارش شد و مشخص نیست که تا پایان سال بتواند به 100% برسد!
مسلما سرمایه سهامدارانی که به سخنان تیم مدیریتی و تاریخ های بیان شده اعتماد کردند، در این مدت افت قابل ملاحظه ای در ارزش و قدرت خرید داشته است و اکنون نیز مشخص نیست که آیا واقعا این پروژه در 1406 به بهره برداری خواهد رسید یا نه. آنچه که مشخص است، این است که با هر روز تاخیر در بهره برداری و تجاری سازی این معدن، زیان نهایی متوجه مدیریت نمی شود؛ بلکه این سرمایه سهامدار است که روز به روز افت ارزش ثبت می کند.
نظرات :
شما می توانید اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر می دهید.